Dron i kamera čuvaju divokoze i ostalo blago Nacionalnog parka “Sutjeska”

Područje Nacionalnog parka “Sutjeska” trenutno nastanjuje oko 800 divokoza, a da bi bio dostignut optimalan kapacitet staništa od 1.300 jedinki, ova javna ustanova je zaštitu ovog područja podigla na najviši nivo i uvela poseban režim rada uz pomoć nadzorne službe i najsavremenijih tehničkih dostignuća u borbi protiv krivolova.
Šef službe nadzora lova i ribolova u Nacionalnom parku “Sutjeska” Željko Sekulić pojasnio je da je uže područje parka strogo zaštićeno i da je lov tu zabranjen, izuzev eventualnog uzgojnog i sanitarnog odstrela, dok je u široj zoni zaštite, u Posebnom lovištu “Zelengora” površine 49.106 hektara, dozvoljen komercijalni lov, ali uz godišnji odstrel svega dva i po odsto od sadašnjeg ukupnog broja divokoza.
– To je 21 jedinka za ovu lovnu godinu. Reproduktivna moć divokoze je manja od ostalih vrsta divljači, jer ona tek sa dvije i po godine učestvuje u parenju, dok se neki drugi preživari, kao srna npr. pari znatno ranije, pa je uz krivolov koji je bio veoma izražen u poratnim godinama, upravo ovo razlog što ova vrsta još nije dostigla optimalnu brojnost na području ovog lovišta – rekao je Sekulić.
On je naveo da posebno lovište trenutno nastanjuje oko 750 srna, 200 divljih svinja i oko 60 medvjeda, a da je bogato i vukom, velikim tetrijebom, zecom, jarebicom, šumskom kokom, te da lovci dolaze iz svih krajeva Evrope.


– Mnogo je domaćih gostiju iz BiH i Srbije, ali često nam dolaze i lovci iz Austrije, Češke, Velike Britanije i drugih zemalja. Proljetos su nam dolazili Austrijanci u lov na tetrijeba, medvjeda i vuka i veliko je interesovanje za lov u ovom posebnom lovištu – naveo je Sekulić.
Prema cjenovniku resornog ministarstva, koji je isti za sva komercijalna lovišta u Srpskoj, odstrel medvjeda u zlatnoj medalji (300 poena) košta 8.500 KM, srebrnog 7.000, a bronzanog 5.500 KM, a ove godine je u posebnom lovištu dozvoljen odstrel pet medvjeda i u proljećnom periodu je već realizovan odstrel dva medvjeda.
Zahvaljujući dronu, kojim vrše nadzor lovišta iz vazduha, kao i senzorskim kamerama, koje postavljaju na više mjesta u lovištu, ali i danonoćnim prisustvom na terenu, lovočuvari su u posljednjih deset mjeseci otkrili 13 krivolovaca i zaplijenili deset pušaka.
– Nabavili smo savremeni dron koji nam mnogo olakšava posao. Dobili smo ga od prijatelja iz Beograda, a njegova vrijednost je oko 5.000 KM – rekao je direktor Nacionalnog parka “Sutjeska” Dejan Pavlović.



On je dodao da bi uskoro trebalo da bude nabavljena i termovizijska kamera, a trenutno se koristi jedna koju su ljudi koji vode brigu o NP “Sutjeska” dobili na korišćenje, takođe od prijatelja.
– Ta kamera registruje izvor toplote svakog živog organizma i ljudi. Maksimalno ćemo se posvetiti zaštiti prirode i prirodnih ljepota Nacionalnog parka “Sutjeska” – istakao je Pavlović.
Na području Nacionalnog parka žive i trajno zaštićene vrste divljači koje se ne smiju loviti, a tu pripadaju vidra, vjeverica, koka velikog tetrijeba, koka lještarka, brojni sokolovi, sove i orlovi, među kojima se posebno ističe suri orao, zatim naše šumske koke, odnosno koka velikog tetrijeba i lještarke.

Lovište “Zelengora” pripada grupi lovišta kojima se u BiH, odnosno Republici Srpskoj, već od kraja 19. vijeka poklanjala posebna pažnja. Tadašnje vlasti su odlučile da s ciljem bolje zaštite rijetkih i prorijeđenih vrsta divljači na prostoru BiH zaštite područje “Zelengora” sa ukupnom površinom od 43.227 hektara. Od tada gazdovanje ovim prostorom uvažava principe posebne zaštite i u takvom obliku se sprovodilo i u vrijeme Kraljevine Jugoslavije, ali i neposredno po završetku Drugog svjetskog rata u smislu još dosljednije zaštite ustanovljavanjem Nacionalnog parka “Sutjeska” i strogo zaštićenog područja prašume Perućice.
Današnji status lovišta “Zelengora” u Republici Srpskoj je određen rješenjem o ustanovljavanju posebnih lovišta. Područje lovišta pripada jadranskom (Neretva) i crnomorskom (Drina) slivu, a teritorijalno se prostire na planinskim masivima Zelengore, Volujka, Maglića, Vučeva i djelimično Lelije.
Područje lovišta je vrlo izražene konfiguracije, a karakterišu ga uske doline i kanjoni rijeka strmih padina, koje u gornjim dijelovima završavaju točilima ispod stjenovitih kosa, iza kojih se talasasto prostiru planinske zaravni, iz kojih se opet izdižu najviši masivi područja, a prosječna nadmorska visina terena lovišta je oko 1.450 metara, što ga svrstava u tipična planinska lovišta.

(Srna)

Be the first to comment

Leave a Reply